هدف از انجام آزمایش Test Des-gamma-carboxy prothrombin (DCP) چیست؟

دز گاما کربوکسی پروترومبین (DCP) شکل غیرطبیعی از پروترومبین؛ عامل لخته تولید شده توسط کبد است. این آزمایش مقدار DCP را در خون اندازه‌گیری می‌کند تا به ارزیابی مؤثر بودن درمان کارسینوم هپاتوسلولار (HCC) که نوعی سرطان کبد است کمک کند.

 

DCP توسط تومورهای کبدی تولید می‌شود و هنگامی که فرد HCC دارد یا خطر ابتلا به HCC در وی افزایش می‌یابد در صورت همراه بودن این بیماری با نشانگرهای تومور مانند آلفا فتوپروتئین (AFP) و AFP-L3، اغلب افزایش می‌یابد. این ویژگی باعث می‌شود که این آزمایش بالقوه به‌عنوان نشانگر تومور مفید باشد.

 

براساس گزارش انجمن سرطان آمریکا (ACS)، کارسینوم سلول‌های بنیادی شایع‌ترین نوع سرطان کبد است و ACS سه چهارم سرطان کبد را تشکیل می‌دهد. این انجمن برآورد می‌کند که بیش از ۴۰،۰۰۰ مورد سرطان جدید کبد در ایالات متحده در هر سال تشخیص داده می‌شود و حدود ۲۹۰۰۰ نفر در اثر این بیماری می‌میرند. میزان بروز این بیماری در ایالات متحده از سال ۱۹۸۰ بیش از سه برابر شده است. سرطان کبد در سایر نقاط جهان بسیار شایع است و هر سال بیش از ۷۰۰،۰۰۰ نفر مبتلا به این بیماری تشخیص داده می‌شوند.

 

اکثر موارد HCC در افراد مبتلا به بیماری کبدی مزمن مانند هپاتیت و سیروز ایجاد می‌شود. در ایالات متحده، شایع‌ترین عامل خطر HCC عفونت مزمن هپاتیت C است. در سراسر جهان، هپاتیت B مزمن است. هنگامی که این بیماری بروز می‌کند، ممکن است HCC چند دهه بعد از عفونت اولیه ظاهر شود. با میانگین سن تشخیص در ۶۲ سالگی، HCC مردان را بیشتر از زنان تحت تأثیر قرار می‌دهد. نشانه‌های HCC، مانند توده کبدی، درد شکمی، کاهش وزن، تهوع، آسکیت (آب‌آوردگی شکم)، زردی و بدتر شدن علائم در افرادی که مبتلا به هپاتیت مزمن و سیروز هستند، اغلب تا مرحلۀ آخر بیماری ظاهر نمی‌شوند. به‌همین علت حتی با وجود انجام غربالگری افرادی که در معرض خطر بالا هستند HCC به‌ندرت تشخیص داده می‌شود. …