رویکردی جدید برای آزمایش عفونت ها ممکن است به پزشکان اجازه دهد تا سریعاً مشخص کنند که آیا یک بیمار دارای عفونت ایجاد شده با یک باکتری یا ویروس است و مناسب ترین درمان را به موقع مشخص کنند. آزمایشات جدیدی با استفاده از این رویکرد طراحی شده اند و مطالعات ارزیابی کننده آنها بتازگی در مقالات ژورنالی به چاپ زسیده اند.

به دلیل آنکه علائم و نشانه هایی مانند تب و التهاب اختصاصی نمی باشند، اغلب تعیین اینکه آیا فرد عفونت دارد، یا عفونتی وجود دارد یا آن عفونت بعلت ویروس یا باکتری ها می باشد و نوع درمانی که باید تجویز گردد، منشکل می باشد.

تیموتی سوئینی، MD، PHD، دستیار تحقیقات مهندسی در مؤسسه ایمنی، پیوند عضو و عفونت استنفورد و محقق ارشد یکی از مقالات می گوید، "بیشتر مواقع شما نمی توانید واقعاً بگوئید که فرد چه نوع عفونتی دارد". دکتر سوئینی در یکی از انتشارات خبری پزشکی استنفورد بیان می کند، "اگر فردی به یک کلینیک مراجعه کند، عفونت باکتریایی یا ویروسی اغلب دقیقاً یکسان بنظر می رسند".

در حال حاضر، پزشکان از آزمایشاتی مانند رنگ آمیزی گرم و کشت برای شناسایی عامل یک عفونت استفاده می نمایند. تکمیل این آزمایشات معمولاً چندین روز طول می کشد. در ضمن، ممکن است بیمار برای تشخیص منتظر نمانده و درمان غیرضروری یا نامؤثری را دریافت نماید.

رویکرد آزمایشی جدید بر پایه بررسی فعالیت ژن هایی است که در پاسخ سیستم ایمنی بدن به عفونت ها دخالت دارند. زمانی که یک عفونت رخ می دهد، ژن های خاصی فعال شده و این فعالسازی به صورت یک الگو نمایان می شود. الگوی بیانی بستگی به این دارد که آیا سیستم ایمنی به یک عفونت ویروسی یا باکتریایی پاسخ می دهد. با مشخص کردن فعال شدن ژن و تعیین الگوی بیان شده، آزمایش می تواند بین عفونت های ویروسی و باکتریایی یا عدم وجود عفونت تمایز برقرار کند. محققین از این رویکرد با هدف طراحی آزمایشات کم هزینه در عین حال دقیق و فراهم کردن نتایج سریعتر از تست های متعارف، استفاده کرده اند.

شناسایی سریع نوع عفونت و درمان بهنگام بویژه برای افراد بسیار بیمار مانند اشخاص مبتلا به مننژیت یا آنسفالیت یا عفونت های خونی (سپتیسمی) که می توانند به گندخونی (سپسیس) منتهی شوند و بویژه افراد حساس مانند نوزادان یا سالخوردگان حیاتی می باشد.

مزیت دیگری که این روش آزمایشی جدید در بر دارد این است که به پزشکان اجازه می دهد تا از استفاده از آنتی بیوتیک ها زمانی که عفونت توسط ویروس ایجاد شده و آنتی بیوتیک ها نامؤثر هستند اجتناب کنند. اثبات شده که استفاده بیش از حد از آنتی بیوتیک ها به ایجاد مقاومت آنتی بیوتیکی کمک می کند. برخی از باکتری ها به صورت فزاینده ای به داروهایی که جهت درمان عفونت های باکتریایی رایج هستند مقاوم شده اند. این مشکل توسط سازمان هایی مانند مراکز کنترل و پیشگیری از بیماری ها و سازمان بهداشت جهانی بعنوان تهدید برای سلامت کل جمعیت جهان شناخته شده است.

برای طراحی یک آزمایش عملی، دکتر سوئینی و همکارانش بر هفت ژن و الگوی فعال شدن آنها هنگام عفونت ها متمرکز شدند. مطالعه آنها که در شماره ژولای علم پزشکی ترجمه ای (Science Translational Medicine) به چاپ رسیده است، نشان داد که این آزمایش در تمایز بین عفونت های باکتریایی و ویروسی در 96 کودک شدیداً بیمار نویدبخش می باشد. حالا، دانشمندان در حال بررسی ترکیب آن با یک آزمایش 11 ژنی که پیش تر طراحی شده بوده هستند که ممکن است در تعیین اینکه آیا بیمار حتی دارای عفونت هست یا خیر، کمک کند.

به روشی مشابه، یک آزمایش مقدماتی که در شماره آگوست ژورنال انجمن پزشکی آمریکا چاپ شده است، دریافت که آزمایشی که الگوهای بیان ژن را در خون 298 نوزاد بررسی کرده بود، توانست تا بین افراد دارای عفونت باکتریایی و بدون آن تمایز برقرار کند. مطالعه ای دیگر در همین شماره، آزمایشی مشابه برای تمایز بین عفونت های باکتریایی و ویروسی در 130 کودک کوچکتر از 5 سال را ارزیابی نمود و نتایج امیدوار کننده بودند.

محققین می گویند هر چند این آزمایشات نویدبخش هستند، لازم است که توسط مطالعات بیشتری که شامل تعداد بیشتری از بیماران هستند، ارزیابی و اعتباربخشی شوند. احتمالاً انجام چنین مطالعاتی پیش از آنکه این آزمایشات  جهت استفاده در کاربردهای بالینی در دسترس قرار گیرند، چندین سال طول بکشد..