برای کمک به بررسی وجود لخته های خون یا PTT غیرمنتظره طولانی مدت (زمان ترومبوپلاستین جزئی)، به ویژه اگر شما سقط های مکرر داشته باشید؛ به عنوان بخشی از ارزیابی سندرم ضد فسفولیپید (APS)؛ گاهی اوقات به تشخیص یا ارزیابی اختلال خودایمنی کمک می کند
برای کمک به بررسی وجود لخته های خون یا PTT غیرمنتظره طولانی مدت (زمان ترومبوپلاستین جزئی)، به ویژه اگر شما سقط های مکرر داشته باشید؛ به عنوان بخشی از ارزیابی سندرم ضد فسفولیپید (APS)؛ گاهی اوقات به تشخیص یا ارزیابی اختلال خودایمنی کمک می کند
هنگامی که یک آزمون طولانی PTT دارید؛ هنگامی که شما لخته شدن خون را تجربه کرده اید؛ زمانی که سقط مکرر دارید، به ویژه در سه ماهه دوم و سوم
نتایج آزمایش خود را میتوانید در وبسایت آزمایشگاه یا در پورتال بیمار مشاهده کنید. در حال حاضر شما در وبسایت LabTests هستید که احتمالا به منظور دریافت اطلاعاتی در مورد آزمایشهایی که انجام دادهاید، از طریق وبسایت آزمایشگاه خود به این وبسایت وارد شدهاید. البته برای مشاهدهی نتایج آزمایشهای خود، لازم است تا دوباره به وبسایت آزمایشگاه خود مراجعه کرده و یا با پزشک خود تماس بگیرید.
نتایج آزمایش خود را میتوانید در وبسایت آزمایشگاه یا در پورتال بیمار مشاهده کنید. در حال حاضر شما در وبسایت LabTests هستید که احتمالا به منظور دریافت اطلاعاتی در مورد آزمایشهایی که انجام دادهاید، از طریق وبسایت آزمایشگاه خود به این وبسایت وارد شدهاید. البته برای مشاهدهی نتایج آزمایشهای خود، لازم است تا دوباره به وبسایت آزمایشگاه خود مراجعه کرده و یا با پزشک خود تماس بگیرید.
این وبسایت یک وبسایت آموزشی برای بیمار است و اطلاعاتی را در مورد آزمایشها به بیمار ارائه میدهد. مطالب موجود در این سایت، که توسط متخصصین آزمایشگاهی و دیگر متخصصین حوزهی پزشکی بررسی شده است، توضیحات کلی درباره تفسیرهای احتمالی نتایج آزمایشهای ذکر شده در سایت میباشد. به عنوان مثال در صورت مقادیر بالا یا پایین نتایج آزمایشها، اطلاعاتی در مورد وضعیت احتمالی سلامتی یا بیماری در اختیار پزشک قرار میگیرد.
محدودهی مرجع این آزمایش را میتوانید در برگهی جواب آزمایش خود مشاهده نمایید. محدودههای مرجع، معمولا در سمت راست برگهی آزمایش درج میشوند.
اگر به برگهی جوابدهی دسترسی ندارید، برای دریافت محدودهی مرجع، میتوانید با پزشک خود یا با آزمایشگاهی که آزمایش را آنجا انجام دادهاید، تماس بگیرید.
جهت تفسیر نتایج تستهای آزمایشگاهی، میبایست این نتایج نسبت به محدودهی مرجع مقایسه شوند. محدودهی مرجع، نتایج مورد انتظار در یک فرد سالم میباشد. گاهی اوقات، به این محدوده، محدودهی نرمال نیز گفته میشود. با مقایسهی نتایج آزمایش خود با محدودهی مرجع، میتوان از غیرطبیعی بودن نتایج آزمایش خود نسبت به محدودهی مورد انتظار آگاه شد. مقادیری که خارج از محدودهی مورد انتظار هستند؛ میتوانند سرنخهایی برای شناسایی شرایط و بیماریهای احتمالی باشند.
اگرچه در چند دههی گذشته، صحت تستهای آزمایشگاهی به طور قابل ملاحظهای افزایش یافته است؛ اما به علت تفاوت در تجهیزات، معرفهای شیمیایی و تکنیکها، ممکن است بین آزمایشگاههای مختلف تفاوتهایی در نتایج آزمایشها دیده شود و وجود محدودههای مرجع متفاوت در این سایت نیز به همین علت میباشد. این مهم است که بدانید، جهت مقایسهی نتایج آزمایش خود با نتایج مورد انتظار، حتما از محدودهی مرجعی که توسط آزمایشگاه انجام دهندهی آزمایش شما ارائه شده است استفاده نمایید.
جهت اطلاعات بیشتر، به قسمت محدودهی مرجع و تفسیر آنها رجوع کنید.
آنتی بادی ضد فسفولیپید یک گروه از پروتئین های ایمنی (آنتی بادی ها) است که بدن به صورت اشتباه در پاسخ خود ایمنی به فسفولیپید ها علیه خود تولید می کند. آزمایشات می توانند این اتوآنتی بادی ها را که به فسفولیپید ها متصل می شوند شناسایی کنند و به طریقی که به خوبی شناخته شده نیست خطر ابتلا به لخته شدن خون را افزایش می دهند.
چندین آزمایش وجود دارند که عبارتند از:
آزمایشات بررسی آنتی کواگولانت لوپوس, این آزمایشات شامل زمان ترومبوپلاستین جزئی فعال شده (aPTT)، dRVVT (dilute Russel viper venom time، زمان لختگی کائولین (یا سیلیکا) و آزمایشات مختلط PTT می باشد.
فسفولیپید جزء ساختاری غشای سلولی است و نقش مهمی در لخته شدن خون دارد. فسفولیپید ها علاوه بر عامل های انعقادی مختلف، برای عملکرد پلاکت ها نیز حیاتی هستند. هنگامی که آنتی بادی های ضد فسفولیپید تولید می شوند، آنها در روند لخته شدن مداخله می کنند. آنها خطر ابتلای فرد به ایجاد لخته های خونی نابجای عودکننده (ترومبوزها) را درشریان ها و وریدها افزایش داده که ممکن است منجر به سکته، حمله های قلبی و یا سقط جنین شود.
آنتی بادی های ضد فسفولیپید همچنین با تعداد پلاکت های کم (ترومبوسیتوپنی) و خطر سقط مکرر (به خصوص در سه ماهه دوم و سوم)، زایمان زودرس و پره اکلمپسی همراه هستند.
یک یا چند آنتی بادی ضد فسفولیپید در شرایط مختلف شناسایی شده است. برخی از نمونه ها عبارتند از:
بیماری های خود ایمن
عفونت
سرطانها
استفاده از داروهای خاص
وجود برخی از آنتیبادی های فسفولیپید ممکن است موقت باشد و در برخی از افراد که بیماری های قابل تشخیص ندارند شناسایی شده اند.
سندرم آنتی فسفولیپید (APS) که هم چنین سندروم هیوز نامیده می شود، یک گروه شناخته شده از نشانه ها و علائم است که شامل تشکیل لخته های خون، سقط جنین، کمبود پلاکتی (ترومبوسیتوپنی) و وجود یک یا چند آنتیبادی ضد فسفولیپید می باشد. این سندرم میتواند بصورت اولیه بدون هیچ اختلال خودایمن و یا بصورت ثانویه بهمراه یک اختلال خود ایمن تشخیص داده شود
چهاردهمین کنگره بین المللی معیارهای کارگروه آنتی بادی های ضد فسفولیپید برای شناسایی APS، نیاز به آزمایش آنتی بادی های کاردیولیپین، ضدانعقاد لوپوس و آنتی بادی های گلیکوپروتئین بتا-2 را در هنگام وجود دو مشکل بالینی، لخته های خونی (ترومبوزیس) یا ناخوشی های هنگام بارداری بیان میکند.
نمونه گیری از ورید دست
هیچ گونه آماده سازی نیاز نیست
از آنتی بادی های ضد فسفولیپید برای تشخیص علت موارد زیر استفاده میشود:
طبق علائم و نشانه های فرد و سوابق پزشکی، پزشک می تواند یک یا چند تست را برای کمک به تشخیص وجود آنتی بادی های ضد فسفولیپید و یا کمک به تشخیص سندرم آنتی فسفولیپید (APS) درخواست دهد:
اگر آنتی بادی ضد فسفولیپید تشخیص داده شود، همان آزمایش ممکن است 12 هفته برای تعیین اینکه آیا وجود آنها دائمی یا موقتی است، تکرار شود.
تست همچنین می تواند برای تشخیص و یا ارزیابی یک فرد مبتلا به اختلال خودایمنی که می تواند همراه با اختلالاتی مانند لوپوس اتفاق بیفتد انجام شود. اگر فرد مبتلا به اختلال خودایمنی برای آنتی بادیهای ضد فسفولیپید منفی باشد، ممکن است تست برای تعیین اینکه آیا آنتی بادی در طول بیماری ایجاد شده یا نه، تکرار شود.
این تست ممکن است وقتی که یک فرد علائم و نشانه هایی از لخته شدن خون (بروز ترومبوزی) دارد، مانند درد و تورم در اندامها، تنگی نفس و سردرد درخواست شود. همچنین ممکن است در زمانی که یک خانم سابقۀ سقط جنین مکرر دارد یا برای پیگیری نتیجه طولانی در آزمایش PTT، درخواست شود.
هنگامی که یکی از آزمایشات مثبت است، ممکن است این آزمایش چند هفته بعد برای تعیین اینکه آیا آنتی بادی موقت یا پایدار است، تکرار شود. آزمایش آنتی فسفولیپید ممکن است زمانی انجام شود که علائم بالینی نشان دهنده وجود سندرم آنتی فسفولیپید هستند.
وقتی که فرد با یک بیماری خود ایمنی برای آزمایش آنتی فسفولیپید منفی است، ممکن است یک یا چند آزمایش در فواصل منظم برای زیرنظرگرفتن تولید آنتی بادی های ضد فسفولیپید تکرار شوند
هنگام تفسیر نتایج آزمایش های آنتی فسفولیپید، باید مراقب باشید. یک نتیجه منفی بدان معنی است که آنتی بادی خاص آزمایش شده در زمان آزمایش وجود ندارد.
به علت عفونت و یا دارو ممکن است به طور موقت میزان کم یا متوسط یک چند آنتی بادی به صورت موقت یا با بالا رفتن سن فرد، ظاهر شوند. این سطوح اغلب در نظر گرفته نمی شوند اما باید با علائم فرد و سایر اطلاعات بالینی بررسی شود.
در بعضی موارد، یک فرد ممکن است یک یا چند دسته ایمونوگلوبولین از یک آنتی بادی خاص داشته یا نداشته باشد. به عنوان مثال، فرد ممکن است مقادیر قابل توجهی از آنتی بادی های کاردیولیپین IgG و IgM داشته باشد و یا فقط برای آنتی بادی کاردیولییپین IgA که کمتر مورد آزمایش قرار میگیرد، مثبت باشد.
میزان متوسط تا بالا از یک یا چند آنتی بادی های ضد فسفولیپید که حتی بعد از آزمایش مجدد 12 هفته بعد، باقی مانده، نشاندهنده ادامه وجود احتمالی آن آنتی بادی خاص، می باشد.
اگر آزمایش ها اشاره بر وجود لوپوس آنتی کوآگولانت یا ضد انعقاد لوپوس داشته باشند و آن در هنگام تست مجدد هنوز باقی مانده باشد، پس این احتمال وجود دارد که فرد برای ضدانعقاد لوپوس، مثبت است. افرادی که دارای یک یا چند آنتی بادی فسفولیپید بوده و آنهایی که به آنتی فسفولیپید تشخیص داده شده اند (سندرم میتواند منجر به افزایش ریسک لخته های خونی مکرر، سقط جنین مکرر و یا کاهش پلاکت ها ترومبوسایتوپنی شود.)
نتایج آزمون نمیتواند احتمال عوارض، نوع یا شدت را در یک فرد خاص پیش بینی کنند. بعضی افراد بسیاری از مشکلات عود کننده را دارند، در حالی که دیگران ممکن است هیچ مشکلی نداشته باشند. نمونه هایی از این شامل، یک فرد بدون علامت است که با آنتی بادی ضد فسفولیپید به دنبال یک آزمایش طولانی مدت PTT تشخیص داده شده که به دلایل دیگری (مانند غربالگری پیش از عمل جراحی) انجام شده و یک فرد سالخورده بدون علامت باشد که یک آنتی بادی ضد فسفولیپید را ایجاد کرده است.
آنتی بادی ضد فسفولیپید موقت ممکن است در افراد مبتلا به التهاب، اختلالات خود ایمنی، عفونت ها یا سرطان دیده شود.
گاهی اوقات ممکن است تست آنتی بادی ضد فسفولیپید برای
کمک به تعیین علت
آزمایش مثبت VDRL / RPR برای
سیفیلیس درخواست داده شود.
واکنشگرهای مورد استفاده برای تست سیفیلیس حاوی فسفولیپید ها هستند و می توانند
در افراد با آنتی بادی های ضد فسفولیپید منجر به نتیجه
مثبت کاذب شوند.
نتایج آزمایش های مثبت کاذب ممکن است در افرادی که مصرف مواد مخدر
مانند کینیدین، پروکاریامین، فنیتوئین و پنی سیلین مصرف می کنند دیده
شود.
خیر. اصولا فرآیند تولید آنتی بادی های ضد فسفولیپید شناخته نشده اند. هرچند، ریسک فاکتورهای قابل کنترلی مانند مصرف دخانیات و چاقی نیز وجود داشته که ریسک لختگی را در شما افزایش می دهند. توجه به این موارد ممکن است به شما در کاهش ریسک کلی در ایجاد لخته های خونی کمک کنند اما در صورت وجود آنتی بادی های ضدفسفولیپید، از ایجاد آنها جلوگیری نکرده یا منجر به رهایی از آنها نمی گردند.
این امکان وجود دارد، اما هیچ راهی برای پیش بینی اینکه آیا این اتفاق می افتد یا زمان آن، وجود ندارد. ایجاد آنتی بادی ضد فسفولیپید و پیشرفت علائم و عوارض، در هر فردی متفاوت می باشند.
Antikoagulant لوپوس (LA) یک نوع از آنتی بادی ضد فسفولیپید است که با فرآیند لخته شدن در لوله آزمایش (به اصطلاح ضد انعقاد) مداخله می شود اما با لخته شدن بیش از حد (ترومبوز وریدی یا شریانی) در بدن همراه است. هیچ آزمون خاصی برای LA وجود ندارد اما با انجام یک سری آزمایشات تعیین می شود. برای اطلاعات بیشتر، مقاله در مورد تست ضد انعقادی لوپوس را ببینید.
غربالگری عمومی ضروری نیست تست. معمولا زمانی انجام می شود که فرد علائم یا نشانه ها را به همراه داشته باشد یا به عنوان یک پیگیری برای آزمایش های دیگر. اکثر مردم هرگز نیازی به انجام این تست ندارند.
آزمایشات: Lupus Anticoagulant Testing, Cardiolipin Antibodies, PTT, Platelet Neutralization Procedure, Kaolin Clotting Time, Hexagonal Phospholipid Confirmatory Test, Dilute Prothrombin Time, Beta-2 Glycoprotein 1 Antibodies, Antiprothrombin Antibodies, ANA
بیماریها: Autoimmune Disorders (اختلالات خودایمن), Excessive Clotting Disorders (اختلالات لختگی بیش از حد خون), Antiphospholipid Syndrome (سندرم آنتی فسفولیپید), Lupus
The Lupus Foundation of America: What are antiphospholipid antibodies?
March of Dimes: Pregnancy Complications: Thrombophilias
The APS Foundation of America, Inc.
National Human Genome Research Institute: Learning About Antiphospholipid Syndrome (APS)