بر اساس گزارشی جدید از مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری ها (CDC) منتشر شده در می 2018، موارد بیماری های منتقل شونده بوسیله نیش حشرات به میزان چشمگیری در سال های اخیر افزایش یافته اند. این مؤسسه بر نیاز به آگاهی عموم نسبت به اجتناب از نیش حشرات برای کاهش ریسک این عفونت ها بویژه طی ماه های تابستان، زمانی که حشرات گزنده فعال تر بوده و یا هنگام مسافرت به نواحی که در آنجا بیماری ها شایع هستند، تأکید می کند.

گزارش هفتگی شیوع و مرگ و میر بیماری ها (MMWR)، جزئیات بیشتری از تعداد بیماری های منتقل شونده با حشرات در ایالات متحده و قلمروهای آنها را بین سال های 2004 و 2016 شرح داده است. طی این 13 سال، بیش از 600000 مورد از 16 بیماری منتقل شونده با پشه، ساس و کک گزارش شده است که بیشترین موارد آنها مرتبط با نیش ساس و پشه بوده اند. شایعترین عفونت های گزارش شده، بیماری لایم، تب منقوط کوه های راکی، ویروس نیل غربی، تب دانگ و ویروس زیکا بوده اند.

عفونت های منتقل شونده از نیش ساس مسئول بیش از 76% (491671) مورد از مجموع تعداد عفونت های منتقل شونده از حشرات در آمریکا بوده اند. بروز سالانه بین سال های 2004 و 2016 دو برابر شده و از 22000 مورد در سال 2004 تا بیش از 48000 در سال 2016 افزایش یافته است که بیماری لایم 82% از تمام عفونت های گزارش شده نیش ساس را تشکیل می داده است. بیشتر این گزارشات از سرزمین اصلی ایالات متحده آمریکا بوده و در امتداد شرقی ساحل اقیانوس آرام متمرکز بوده اند. بعلاوه، CDC بیان می کند که گزارش های این دوره زمانی هفت میکروب جدید منتقل شونده از ساس را در آمریکا شناسایی کرده اند که می توانند انسان ها را آلوده نمایند.

در بیش از 150000 مورد بیماری های گزارش شده منتقل شونده از پشه بین سال های 2004 و 2016، ویروس ها غالب بوده اند. پورتوریکو، ویرجین آیلند آمریکا و ساموآی آمریکا بالاترین میزان شیوع بیماری های ویروسی تب دانگ، چیکونگونیا و زیکا را گزارش کردند. مسافرت کنندگان به قلمروهای آمریکا و آمریکای لاتین مسئول حدود 90% موارد بیماری های ویروسی دانگ، چیکونگونیا و زیکا بودند که در ایالات متحده شناسایی شدند. در پورتوریکو، ویروس دانگ بومی بوده است (وجود این عفونت به صورت دائم گزارش می شده است). در خود ایالات متحده آمریکا، ویروس نیل غربی، بومی بوده است اما شیوع بیماری (اپیدمی) در سال 2012، بویژه در تگزاس اتفاق افتاد.

CDC دلایل متعددی را برای افزایش میزان عفونت های گزارش شده منتقل شونده از حشرات از قبیل تغییرات آب و هوایی، افزایش در تعداد افراد مسافرت کننده با هواپیما، احیای جنگل های حومه شهرها، نبود واکسن و نیاز به پشتیبانی بیشتر برای بخش های بهداشتی ایالتی و محلی، شناسایی کرده است. به منظور کاهش انتقال بیماری های منتقل شونده از حشرات، CDC در گزارش خود به این نتیجه رسیده است که نیاز به "ارتقای گسترده ملی در نظارت، تشخیص، گزارش دهی و کنترل ناقلین [حشرات] بعلاوه ابزارهای جدید از قبیل واکسن ها می باشد."

نماینده های CDC بیان می کنند که موارد گزارش شده MMWR احتمالاً از میزان حقیقی عفونت های رخ داده در آمریکا بسیار کمتر می باشند. بسیاری از مردم علائم و نشانه های بارزی را تجربه نمی کنند و از اینرو به دنبال مراقبت های بهداشتی نبوده و تشخیص داده نمی شوند. بقیه که علائم و نشانه هایی را بروز داده و با پزشک خود مشورت می کنند، ممکن است برای تأئید تشخیص مورد آزمایش قرار نگیرند. در نهایت، برخی از موارد ممکن است به مؤسسات بهداشت عمومی گزارش نشوند.

در حالیکه برخی موارد بیماری های منتقل شونده از حشرات، هیچ نشانه ای ایجاد نکرده یا ناخوشی های ملایمی را سبب می شوند، برخی از آنها پتانسیل پیشرفت به بیماری و عوارض جدی تر را دارند. کاهش ریسک این عفونت ها با اجتناب از نیش حشرات، مهم می باشد. CDC قویاً توصیه می کند که همه با انجام اقدامات احتیاطی زیر، خود را در برابر گزش حشرات محافظت کنند، نظیر: