در بسیاری از مکمل های بدون نسخه ای، بیوتین با غلظت هایی وجود دارد که ممکن است در آزمایشات تداخل ایجاد کند. لیبل هایی که روی جعبه های مکمل ها وجود دارند، ممکن است به روش های مختلفی به وجود بیوتین اشاره کنند. مثال هایی از این مورد:

• ویتامین های B کمپلکس
• کوآنزیم R
• مکمل های غذایی برای رشد مو، پوست یا ناخن
• مولتی ویتامین ها
• ویتامین های پیش از تولد
• مکمل های ویتامین B7
• ویتامین H
   

همچنین برچسب روی مکمل ها ممکن است غلظت بیوتین موجود را به روش های متفاوتی بنویسند. برخی از آنها ممکن است از میلی گرم (mgs) و برخی دیگر از میکروگرم (mcg یا µg) استفاده کنند. یک میلی گرم معادل با 1000 میکروگرم است. بعنوان مثال، یک لیبل ممکن است غلظت بیوتین را به اندازه 3 میلی گرم یا 3000 میکروگرم نشان دهد، که هر دوغلظت یکسانی می باشند.  

درباره محتویات مکمل هایی که مصرف می کنید، بدانید؟

یک راه مهم برای کنشگر بودن این است که بدانید دقیقاً محتویات مکمل هایی که مصرف می کنید، چه می باشد. همیشه وجود بیوتین در یک مکمل آشکار و واضح نمی باشد - بعنوان مثال، ویتامین هایی که بر روی  آنها برچسب مو، ناخن و پوست سالمتر خورده ممکن است فقط بیوتین را بعنوان یک جزء تشکیل دهنده بر لیبل پشتی با نوشته ای کوچک نشان دهند. حتماً لیبل همه ویتامین ها و مکمل هایی را که مصرف می کنید، چه نسخه ای و چه غیر نسخه ای را با دقت بخوانید. اگر مطمئن نیستید که یک مکمل حاوی بیوتین است، از مسئول داروخانه یا پزشک خود سوال کنید.
 

هنگامی که بیوتین مصرف می کنید، توسط بدن شما جذب شده و در خون گردش می کند. پس از دریافت بیوتین، سطح آن سریعاً در خون شما بالا رفته و میتواند برای ساعت ها یا روزهای بعد، بر نتایج آزمایش شما تأثیر گذارد (بسته به دز مصرفی).غلظت های بالای بیوتین در خون میتوانند بر انواع خاصی از آزمایشات با عنوان سنجش های ایمنی تأثیر بگذارند زیرا تعدادی از این آزمایش ها بیوتین را بعنوان بخشی از روش آزمایش استفاده می کنند. بیوتین مازاد در خون با بیوتین مورد استفاده در برخی از ایمنواسی ها، و نه همه آنها، تداخل کرده و میتواند باعث افزایش کاذب یا کاهش کاذب در نتایج گردد. این نتایج آزمایشی اشتباه میتوانند باعث تشخیص اشتباه توسط پزشک شده و درمان اشتباهی را در پیش گیرند.

بیوتین میتواند انواعی گسترده از آزمایشات را تحت تأثیر قرار دهد. مثال هایی از این تست ها بقرار زیر هستند:

• تروپونین - آزمایشی که جهت کمک به تشخیص بیماری های قلبی بکار می رود
• آزمایشات هورمونی تیروئید، مانند هورمون تحریک کننده تیروئید (TSH)، تیروکسین (T4) و تری یدوتیرونین (T3)
• بقیه هورمون ها مانند هورمون پاراتیروئید (PTH)، کورتیزول، هورمون تحریک کننده فولیکول (FSH) و هورمون لوتئینه کننده (LH)
• Vitamin D levels
• سطوح ویتامین D
   

برخی پلتفورم های آزمایشگاهی از روش هایی استفاده می کنند که تداخل از سمت بیوتین را، حتی برای مثال های فهرست شده در بالا، تجربه نکرده اند. تست هایی که از روش هایی استفاده می کنند که عاری از تداخل بیوتین هستند گاهی اوقات برای آزمایش مجدد نمونه ها از بیمارانی میتوانند مورد استفاده قرار گیرند که تداخل بیوتین در آنها محتمل می باشد، مشابه با این ویدیو، Biotin: Friend and Foe. به گونه ای دیگر، میتوان آزمایش مجدد را در زمانی پس از اینکه بیمار مصرف بیوتین را کنار گذاشت، انجام داد.

بله. پزشکان از جمله پرسنل اورژانس معمولاً از بیماران خود درباره داروها همچنین مکمل هایی که استفاده می کنند هنگام صحبت درباره سوابق پزشکی آنها، می پرسند. همانند با هر دارو یا مکملی، باید سابقه ای کامل ارائه کرده و درباره بیوتین یا هر مکملی که استفاده می کنید، پزشک تان را در جریان بگذارید. پزشک میتواند از این اطلاعات برای مطلع کردن آزمایشگاه نسبت به احتمال تداخل بیوتین و کمک در تفسیر نتایج، استفاده کند. اگر بنظر نتایج آزمایش شما مفهوم خاصی را نشان ندهند، پزشک میتواند این احتمال را بدهد که بیوتین علت آن است.

احتمالاً پزشک از شما بخواهد که چند روز پیش از انجام آزمایشات، مصرف بیوتین را قطع کنید.

اگر به دلایل پزشکی، بیوتین برای شما مصرف شده است، باید دستورالعمل پزشک را دنبال کنید.

سرعت دفع بیوتین از بدن شما بستگی به عواملی مانند میزان مصرف شده (دز) و سلامت کلیه های شما دارد - بیوتین از طریق کلیه ها از بدن دفع می شود. مقادیر بیوتین در خون، 1 تا 3 ساعت پس از مصرف دز، در بالاترین میزان می باشند. بسته به این عوامل، بیوتین میتواند بر نتایج آزمایش طی ساعت ها تا روزها پس از مصرف آن، تأثیر گذارد.

از این راهنما برای صحبت درباره بیوتین و آزمایشات خون خود با پزشک، استفاده کنید.