هر روزه بر تعداد افرادی که بیوتین - یا ویتامین B7 - مصرف می کنند افزوده می شود زیرا باور دارند که این ویتامین مو، ناخن ها و پوست آنها را تقویت می کند. دوز روزانه توصیه شده برای یک بزرگسال 30 میکروگرم می باشد، اما بسیاری از مکمل های بیوتین که با مقاصد زیبایی به فروش می رسند حاوی دوزهای بسیار بالاتری هستند که در محدوده 5000 تا 10000 میکروگرم می باشند. و برخی مطالعات حتی نشان می دهند که دوزهای بسیار بالای بیوتین (100000 تا 300000 میکروگرم) می توانند برای درمان بیماری هایی مانند اختلالات تخریب کننده سلول های عصبی مانند ام اس مورد استفاده قرار گیرند.

اما بیوتین ممکن است با برخی تست های آزمایشگاهی تداخل کرده و باعث شود که نتایج آنها به صورت اشتباه بالا یا پائین باشند. این نتایج آزمایشی ناصحیح می تواند سبب تشخیص و درمان نادرست توسط پزشکان شود.

متخصصین آزمایشگاهی درباراه این مشکل بالقوه آگاه شده اند. در اواخر نوامیر 2017، اداره غذا و داروی (FDA)، هشدار ایمنی را برای آگاه تر کردن عموم و پزشکان به اینکه بیوتین می تواند "به طور چشمگیری با تست های آزمایشگاهی خاصی تداخل کرده و باعث نتایج آزمایشی ناصحیح شود..."، منتشر نمود. بنا بر این هشدار ایمنی، "افزایش در تعداد عوارض شدید گزارش شده [آسیب هایی که مرتبط با مراقبت های پزشکی هستند]، از جمله یک مورد مرگ مرتبط با نداخل بیوتین با آزمون های آزمایشگاهی وجود داشته است". یک مورد مرگ زمانی رخ داد که فردی که دوزهای بالای بیوتین را مصرف می کرد دارای نتایج پائین کاذب در مقادیر تروپونین بود که این آزمایش تروپونین مشخص شده بود که با بیوتین مورد تداخل واقع می شود. تروپونین یک مارکر زیستی است که به تشخیص حمله های قلبی کمک می کند.

بیوتین اضافی در نمونه های خون بیماران می تواند با نوعی از آزمایشات با عنوان سنجش ایمنی (ایمنواسی) تداخل داشته باشد زیرا بسیاری از بیوتین بعنوان بخشی از روش آزمایش استفاده می کنند. برای مثال، برخی سنجش های ایمنی از بیوتین برای اتصال مواد شیمیایی و سایر مواد در خون به لوله آزمایش استفاده می کنند، از اینرو قابل اندازه گیری می شوند. بیوتین مازاد در خون در نتیجه مصرف مکمل ها می تواند مانع اتصال شده و آن ماده به درستی اندازه گیری نخواهد شد.

بیشتر تحقیقات منتشر شده درباره تداخل بیوتین، آزمایشات هورمونی مانند هورمون پاراتیروئید (PTH)، هورمون تحریک کننده تیروئید (TSH)، T4 و T3 همچنین آزمایشات تروپونین را پوشش می دهد. اگرچه، به دلیل اینکه بیوتین در بسیاری از سنجش های ایمنی مورد استفاده قرار می گیرد، محققین عقیده دارند که می تواند با بسیاری دیگر از آزمایشات تداخل داشته باشد.

FDA در بیانیه های ایمنی خود به پزشکان توصیه می کند که درباره مصرف مکمل های بیوتین از بیماران خود بپرسند و اگر احتمال تداخل از طرف بیوتین وجود دارد، به آزمایشگاه اطلاع دهند. همچنین باید تداخل بیوتین را به عنوان یک دلیل بالقوه برای عدم تناسب نتایج ازمایشگاه با علائم و نشانه ها و یا شرایط احتمالی بیمار در نظر بگیرند.

بر اساس FDA، یک راه برای اینکه مردم بتوانند از خود در برابر تداخل بیوتین با تست های آزمایشگاهی خود حفاظت کنند، این است که دقیقاً بدانند محتویات مکمل هایی که مصرف می کنند چه می باشد. همیشه مشخص نیست که مکمل حاوی بیوتین می باشد - برای مثال، ویتامین هایی که برای که برای مو، ناخن و پوست سالمتر برچسب گذاری شده اند ممکن است فقط بیوتین را بعنوان یک جزء تشکیل دهنده در پشت برچسب با حروف چاپ شده کوچک فهرست کنند.

FDA عموم مردم را ترغیب می کند که بدانند بیوتین در بسیاری از مکمل های غیر نسخه ای در مقادیری یافت می شود که ممکن است با تست های آزمایشگاهی تداخل داشته باشند. مثال ها شامل:

بیماران باید درباره اینکه آیا بیوتین یا مکمل هایی که حاوی بیوتین هستند را مصرف می کنند به پزشک خود بگویند و این به موضوع توجه داشته باشند که بیوتین علت نتایج آزمایشی بوده است که تفسیر درستی نداشته اند. پزشکان ممکن است به بیماران خود توصیه کنند که چند روز پیش از انجام تست های آزمایشگاهی، مصرف مکمل های بیوتین را قطع کنند.

FDA به نظارت بر گزارش های عوارض شدید تداخل بیوتین در سنجش های ایمنی ادامه داده و اگر اطلاعات مهم جدیدی در دسترس قرار گیرند، در اختیار عموم خواهد گذاشت.