تقریباً تمام بیمارستان ها حاوی یک آزمایشگاه می باشند که معمولاً از نظر اندازه متناسب با جمعیتی است که به آنها خدمات رسانی می کنند. بیمارستان های شلوغ ممکن است به صدها نمونه فقط در یک شیفت کاری رسیدگی کنند. تست هایی که انجام می شوند شامل آنهایی هستند که در شرایط اورژانسی لازم هستند از قبیل مارکرهای حمله قلبی مانند تروپونین، آزمایشاتی که نتایج آن ها سریعاً لازم است مانند تست Stat و دیگر آزمون هایی که در حجم بالا انجام می شوند مثلاً الکترولیت ها. آزمایشگاه های بیمارستان معمولاً برای تمام بیماران بستری در بیمارستان و بسیاری از بیماران سرپایی که توسط پزشکان بیمارستان ویزیت می شوند مانند کلینیک ها و مطب های پزشک وابسته به بیمارستان مورد استفاده قرار میگیرند. اگرچه، شاید شما هیچوقت به آزمایشگاه بیمارستان مراجعه نکنید مگراینکه برای جمع آوری نمونه به آنجا فرستاده شده باشید.

آزمایشگاه های بیمارستان ممکن است بر اساس نوع آزمایشی که انجام می دهند تفسیم بندی شده و کارکنان آنها دارای تخصص های ویزه می باشند. بعنوان مثال، ممکن است بخش هایی وجود داشته باشند که متمرکز بر میکروب شناسی، خون شناسی، شیمی و بانک خون هستند. واحدهای دیگر ممکن است آزمایشات بسیار تخصصی را با استفاده از میکروسکوپ الکترونی و ایمنوهیستوشیمی انجام داده و برخی دیگر بر آسیب شناسی جراحی، سلول شناسی و کالبدشکافی متمرکز بوده که همه مرتبط با سنجش ساختار سلول و بافت هستند. برخی از انواع آزمایشات به آزمایشگاه های مرجع فرستاده شده که تخصصی تر هستند به ویژه اگر نیاز برای آنها در بیمارستان پائین باشد.

آزمایشگاه های مرجع معمولاً تسهیلات خصوصی و تجاری بوده که حجمی بالا از آزمایش های روتین و تخصصی را انجام می دهند. بیشتر آزمایش های انجام شده از مطب پزشکان، بیمارستان ها و دیگر مراکز بهداشتی مانند خانه سالمندان ارجاع داده می شوند. با اینکه بیشتر بیمارستان ها تلاش می کنند که تا حد امکان بسیاری از آزمایشات را به صورت داخلی انجام بدهند، آزمایشگاه های مرجع برای تست های تخصصی که گاهاً درخواست شده یا اینکه به تجهیزات تخصصی دارند، مورد استفاده قرار می گیرند.

از آنجائیکه آزمایشگاه های مرجع در فاصله ای دورتر از شما قرار دارند، ممکن است هرگز وارد یک آزمایشگاه مرجع نشوید - مگر آنکه به یکی از ایستگاه های حجامت آنها جهت خونگیری مراجعه کرده باشید - با وجود آنکه احتمالاً در مورد آنها شنیده باشید. بسیاری از طرح های بیمه سلامت که برای کارمندان تخصیص یافته اند شما را ملزم می کنند که از یک آزمایشگاه اختصاصی که اغلب بر کارت بیمه شما درج شده است، استفاده کنید.

آزمایشگاه های بهداشت عمومی توسط بخش های ایالتی و محلی برای تشخیص بیماری و حفاظت از عموم در برابر تهدیدهای سلامت مانند شیوع بیماری های عفونی و خطرات محیطی اداره می شوند. بعنوان مثال این آزمایشگاه ها برای پایش شیوع بیماری های خاصی در جامعه، مانند STDs؛ برای ارزیابی شیوع بیماری های منتقل شونده از غذا یا آلودگی آب؛ و جهت غربالگری نوزادان برای انواع بیماری های ژنتیک و متابولیک در هنگام تولد انجام می شوند. آنها همچنین آزمایشات نادر یا غیرمعمولی را انجام می دهند که آزمایشگاه های طبی ارائه نمی کنند، مانند تست های ملکولی تخصصی برای شناسایی یک سویه E.coli خاص ایجاد کننده عفونت.

آزمایشگاه های بهداشت عمومی مقصد همیشگی امدادگران هستند، نظیر موارد بیوتروریسم مانند حمله های سیاه‌زخم در سال 2001 یا بلاهای طبیعی مانند طوفان سندی در سال 2012. با همکاری مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری های آمریکا (CDC)، اداره تحقیقات فدرال (FBI) و دیگر آژانس های فدرال، آزمایشگاه های سلامت عمومی بخشی از شبکه امداد آزمایشگاهی (LRN) می باشند. بسیاری از آزمایشگاه های بالینی محلی، فدرال، نظامی و بین المللی بصورت مشارکتی با هدف پاسخ به تروریسم زیستی و شیمیایی و سایر موقعیت های اضطراری در این کشور هستند.

تست های آزمایشگاهی همچنین ممکن است در بالین بیمار  (POC) - محلی که مراقبت های پزشکی دریافت می کنید، بجای یک آزمایشگاه دورتر انجام شود. در حالیکه نتایج آزمایشگاه های بالینی بخشی حیاتی از مراقبت های بهداشتی می باشد، آنها اکنون با آزمایشاتی که در خارج از آزمایشگاه انجام می شوند، در هر جایی که شما باشید، نکمیل می گردند.

آزمون های مراقبتی در بالین بیمار در بسیاری از حوزه های پزشکی قرار گرفته و در محل های مختلفی انجام می شوند: در منزل شما، مطب پزشک، بخش اورژانس، در یک واحد قرنطینه بیماری های عفونی، در آمبولانس ها، صحنه تصادف، درمانگاه های نظامی، بخش رادیولوژی یا در یک کشتی مسافرتی.

از آنجائیکه مراقبت های بهداشتی بیشتر بر مصرف کننده متمرکز شده و اینکه افراد به مراقبت های پیشگیری کننده و مدیریت بیماری های مزمن بیشتر علاقه مند شده اند، آزمایشات POC در حال رشد می باشند. فن آوری منتهی به کسب نتایج آزمایشی راحت تر و سریعتر شده و این امر با توانمندسازی ابزارهای پزشکی امکانپذیر شده است که کوچکتر و قابل حمل تر بوده و کار با آنها آسان است.

رایج ترین تست های انجام شونده در بالین بیمار، پایش قند خون، تست های حاملگی خانگی و آزمایشات شیمی خون می باشند. دیگر ازمایشات از این دسته که ممکن است با آنها مواجه شوید شامل هموگلوبین، خون پنهان در مدفوع، استرپتوکوک سریع و زمان پروترومبین هستند.

آزمایشات گنجانده شده در برنامه های POC باید با استانداردهای کیفیت قابل مقایسه با آزمایشات انجام شونده در آزمایشگاه های مرکزی سازگار باشند (نظارت بر آزمایشگاه: اساسی برای اطمینان را ببینید). با فراهم شدن دستگاه های جدید، آزمایشات مراقبتی در بالین به رشد خود ادامه می دهند، تا بخشی به این دلیل که اطلاعات سریع را برای شما و پزشکان شما فراهم کرده و اجازه درمان پزشکی به هنگام تر را می دهند.

جهت کسب اطلاعات بیشتر، مقاله آزمایشات مراقبتی در بالین بیمار را ببینید.

هر چه افراد مسئولیت های جدیدی را برای مراقبت های بهداشتی خود بر عهده می گیرند تست های آزمایشگاهی در خانه، یکی از محل هایی که تست های مراقبتی در بالین بیمار (POC) ممکن است اتفاق بیفتند، رو به افزایش می روند، برخی از رایجترین آزمایشات خانگی شامل تست های بارداری و آزمون پیش بینی کننده های تخمک گذاری، پایش قند خون برای دیابتی ها، تست های خون پنهان در مدفوع برای غربالگری سرطان روده بزرگ و آزمایشات زمان پروترومبین برای نظارت بر دوز مناسب داروهای رقیق کننده خون (ضد انعقادها) هستند. سایر تست های خانگی به افراد اجازه می دهند که نمونه ها را در خانه جمع آوری کنند که سپس برای سنجش به آزمایشگاه پست می کنند (برای مثال، آزمایشات هپاتیت C و برخی از تست های آنتی بادی HIV خانگی).

آزمایشات خانگی مستقیماً و بدون نسخه از داروخانه ها یا سفارش از طریق اینترنت، تلفن یا پست در دسترس می باشند. برخی از آنها ممکن است نیاز به نسخه پزشک داشته باشند.

تست های خانگی مزایایی از قبیل راحتی، حریم خصوصی و نتایج سریع را ارائه می کنند. اگرچه، مصرف کنندگان هنگام استفاده از آزمایشات خانگی باید احتیاط کنند. بعنوان مثال، اگر کیت به درستی نگهداری نشده باشد، نمونه به درستی جمع آوری نشده باشد یا دستورالعمل های انجام آزمایش رعایت نشده باشند، نتایج ممکن است صحیح نباشند.

تمام آزمایشات خانگی باید توسط اداره غذا و داروی آمریکا (FDA) تأئید شوند. برخی از کمپانی ها محصولات آزمایش خانگی تأئید نشده را بفروش می رسانند؛ آنها ممکن است نامطمئن باشند، بنابراین اطمینان حاصل کنید که کیت آزمایشی را که خریداری می کنید، توسط FDA تأئید شده باشد. فهرستی از دستگاه های تشخیصی in vitro غیر-نسخه ای به صورت آنلاین از FDA قابل دسترس هستند.

آزمایشات خانگی به عنوان تست های غربالگری در نظر گرفته می شوند و مهم است که همراه با پزشک خود آنها را پیگیری کنید، زیرا در مواردی شما به تست های آزمایشگاهی بیشتری نیاز داشته و از اینرو بالاترین کیفیت مراقبت های بهداشتی ممکن را دریافت خواهید کرد. برای کسب اطلاعات بیشتر در زمینه آزمون های خانگی، مقاله ما را با عنوان با آزمایشات خانگی، مصرف کنندگان مسئولیت سلامت خود را بر عهده می گیرند، ببینید.